Chwastozercy‎ > ‎

Chwasty zagrożone wymarciem

opublikowane: 26 sie 2015, 04:30 przez eMSA Inicjatywa Edukacyjna   [ zaktualizowane 26 sie 2015, 04:30 ]

Polecamy Wam interesującą książkę:

Zagrożone chwasty polne Opolszczyzny i ich ochrona

Sylwia Nowak, Arkadiusz Nowak, Andrzej Jermaczek

Świebodzin 2013, ISBN: 978-83-63426-07-1

Oto jej fragmenty:

"Najczęściej kojarzone z pojęciem „chwast” są chwasty segetalne, czasem zwane po prostu polnymi - rośliny związane z uprawami, rosnące przede wszystkim na polach, wśród roślin uprawnych. Zgrupowania charakterystycznych gatunków chwastów segetalnych tworzą własne zbiorowiska roślinne, powiązane z określonymi warunkami siedliska oraz z określonym gatunkiem rośliny uprawnej. Zazwyczaj inne chwasty występują w uprawach ziemniaków, inne w życie ozimym, a inne w jęczmieniu. Przykłady powszechnie znanych roślin zaliczanych do chwastów segetalnych to: mak polny Papaver rhoeas, chaber bławatek Centaurea cyanus, kąkol polny Agrostemma githago, kurzyślad polny Anagallis arvensis czy ostróżeczka polna Consolida regalis. (...) Zbiorowiska chwastów segetalnych, wnikające w zbiorowiska roślin uprawnych, zajmują największą powierzchnię spośród wszystkich znanych w kraju typów zbiorowisk roślinnych – grunty orne to przecież połowa powierzchni kraju. (...) W grupie tej, oprócz gatunków pospolitych, występuje kilkadziesiąt taksonów zagrożonych, silnie zagrożonych i wymierających. Niektóre z nich są w naszym kraju na granicy wymarcia, a kilka, związanych z uprawami lnu (kanianka lnowa Cuscuta epilinum, lnicznik właściwy Camelina alyssum), wymarło całkowicie.

Niekiedy chwastami nazywane są też inne rośliny synantropijne, np. rośliny ruderalne - występujące w sąsiedztwie osad ludzkich, często w miejscach bogatych w azot, pod płotami, murami, przy budynkach gospodarczych, na zaniedbanych podwórkach i placach. Rośliny te wywodzą się najczęściej z żyznych zbiorowisk leśnych i zaroślowych, a najbardziej znane przykłady chwastów ruderalnych to gatunki rodzaju łopian Arctium sp. czy pokrzywa zwyczajna Urtica dioica.

Czasem wyróżnia się też chwasty łąkowo - pastwiskowe – rośliny nie zjadane przez pasące się zwierzęta, kolczaste, trudno trawione lub trujące, jak: jaskier ostry Ranunculus acris, śmiałek darniowy Deschampsia caespitosa, gatunki rodzaju ostrożeń Cirsium sp. czy wilczomlecz sosnka Euphorbia cyparissias.

(...) Z ochroną chwastów związanych jest wiele pytań. Czy chwasty, jako element zbiorowisk nienaturalnych, kształtowanych przez człowieka, w znacznej części składający się z gatunków obcych, przywleczonych wraz z materiałem siewnym z innych regionów (choć przeważnie bardzo dawno) należy w ogóle chronić? A jeśli tak, to jak to robić? Celem uprawiającego pole rolnika jest przecież maksymalizacja zysku, chwasty konkurujące z roślinami uprawnymi o substancje odżywcze zysk ten obniżają. Czy więc miejsce dla ginących chwastów jest tylko w uprawach zachowawczych i skansenach?"Polecamy Wam c.d. tej interesującej książki:

https://www.google.pl/search?q=Zagro%C5%BCone+chwasty+polne+Opolszczyzny+i+ich+ochrona&ie=utf-8&oe=utf-8&gws_rd=cr&ei=_oXvVI-hNYn9UvzPgbAI

Comments