Chwastozercy‎ > ‎

Kozibród łąkowy Tragopogon pratensis

opublikowane: 4 cze 2016, 08:23 przez eMSA Inicjatywa Edukacyjna   [ zaktualizowane 4 cze 2016, 08:25 ]
KOZIA BRODA
Kwitnie ten zacny kwiat, który jest jadalny wraz z listowiem i korzonkiem: Kozibród łąkowy Tragopogon pratensis, we włoskiej kuchni znany jako barba di becco, czyli jak w naszej gwarowej nazwie: kozia broda :) A propos, il becco po włosku, to kozioł. Nie chodzi nam tu zatem o grzyb, tj. siedzuń sosnowy, szmaciak.

We Włoszech - smakołyk. W Polsce - chwaścik leczniczy, a przecież dawniej chętnie go jadano. Ewa Pirożnikow i Wojciech Szymański opisali występowanie śladów kozibrodu, jako rośliny jadalnej, które odnaleziono w okolicy osady z okresu wpływów rzymskich i okresu wędrówek ludów w Paprotkach Kolonii, na stanowisku nr 41 w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich: ślady korzeni, kwiatów i młodych pędów naziemnych. Sposób przygotowania pożywienia podano jako surowy i gotowany. Pora zbioru - lato i jesień.

Na Słowiańszczyźnie jedzono zawsze ponoć głównie korzonki, a nie liście. To tzw. aherbia (jak to nazwał Łukasz Łuczaj) - swoista niechęć do zielonych części roślin. Chętniej sięgamy po korzenie, nasiona i owoce. Wielka szkoda, bo to zdrowa, smakowita roślina. Próbowaliśmy!

Oto przepis włoski przetłumaczony dla was, ale nieco zmodyfikowany (bułka tarta nas nie przekonała). Naziemne części kozibrodu warto zbierać dopóki nie są włókniste, łykowate, chyba że doceniacie żucie albo je po prostu posiekacie. Korzonki zbierać we wrześniu lub w marcu, gdy roślina jest jeszcze w stanie spoczynku i nie walczy o kwitnienie i rozsianie = przetrwanie. Korzonki zawierają inulinę, polisacharyd korzystny dla cukrzyków, są stosunkowo delikatne, słodkawe w smaku, jadalne na surowo lub po obróbce. Kozibród jadalny jest też na surowo - dla niedoświadczonych zawsze w rozsądnych ilościach, jak wszystko - sklepowe produkty tym bardziej.

Macie tu też inne roślinki: miodunkę plamistą i łopian większy. O nich szerzej innym razem.

LEKKI OBIAD CZERWCOWY:
KOZIBRÓD ŁĄKOWY + MIODUNKA PLAMISTA + ŁOPIAN WIĘKSZY

Kozibród w cieście:
Świeże pędy kozibrodu łąkowego (Tragopogon pratensis) maczaj w cieście naleśnikowym i smaż na rumiano.

Placki miodunkowo-fasolowe:
Zmieszaj razem na ciasną masę: gotowana fasola 200g, liście 50g miodunki plamistej (Pulmonaria officinalis) duszone 5 min. w wodzie z melasą buraczaną i odciśnięte, liście 2szt. czosnku, mąka gryczana biała 30g, tarty ser typu Emil Grana, ewent. jajko, sól, pieprz. Na rozgrzanej patelni układaj placki i lekko przyciskaj, smaż na rumiano.

Sałatka łopianowa:
Korzenie łopianu większego (Arctium lappa) pokrój w zapałki i wymieszaj z marynatą: oliwa, ocet jabłkowy, sól, pieprz, ciut miodu.

Nieco zmodyfikowaliśmy źródłowy przepis:
Burger di Polmonaria con Barba di becco fritta e Radici di Bardana
http://www.assocuochitreviso.it
#chwasty #chwastozercy #chwastyjadalne #jedzenie #kuchnia #dzikakuchnia